Jasper, do you have the guts?

Deze blogpost gaat over de tweede lifestyleweek van mijn opleiding dit jaar. Het thema van deze lifestyle week was ‘durven’. Hoewel ik de studiegids al had doorgebladerd had ik geen flauw idee van wat me te wachten stond in deze lifestyleweek.

In dit blog ga ik stap voor stap verslag doen van de dagen. Ik hoop dat jij als lezer plezier beleeft aan het lezen!

 

Maandag 9 december ’13:

De wekker stond al vroeg in de ochtend, want deze dag zou ik de eerste dag van de lifestyleweek gaan beleven in Sittard. Dat is best een eindje weg vanuit Midden-Brabant, althans, voor Nederlandse begrippen. Om 07.15 uur stapte ik de deur uit om naar de bushalte te lopen die mij naar Tilburg Centraal zou brengen. Ruim een kwartier later kwam ik aan in Tilburg om daar naar de trein te snellen die 3 minuten na mijn aankomst zou vertrekken richting Eindhoven. Eenmaal op Eindhoven Centraal aangekomen mistte ik mijn aansluiting richting Maastricht. Gelukkig had ik een trein vroeger dan nodig gepakt, dus er was geen probleem.

Al wachtend op de volgende trein kwamen mijn klasgenoten Lindsey, Linda en Bob het perron opgelopen. Vervolgens heb ik samen met hen mijn reis vervolgd richting Sittard. In de trein zat ook de rest van mijn klas.

Om 9.17 kwamen we aan op Sittard Centraal. Hier zijn we met zijn allen naar het busstation gelopen en de bus ingestapt. Dat gaat allemaal nog best goed zou je denken, maar niets was minder waar! We zijn namelijk de verkeerde bus ingestapt die ons wel naar ‘I-vy’ bracht, maar dan wel het indoor filiaal. Over I-vy ga ik het verder in dit blog nog hebben.

Toen we de bus uitstapte bij het voetbalstadion van Fortuna Sittard vertrouwde we het al niet helemaal. We zijn toen op zoek gegaan en kwamen uiteindelijk een kilometer verderop uit bij I-vy Insight. Hier kregen we te horen dat I-vy Outside zich aan de andere kant van Sittard bevond en we terug moesten naar Sittard Centraal. Jammer genoeg reden de bussen in het gebied waar we waren bijna niet dus moesten we terug lopen.

Ongeveer een half uur later waren we terug op Sittard Centraal, waar we eindelijk de goede bus konden pakken richting I-vy Outside. Na een busrit van ongeveer een kwartier kwamen we aan op de halte waarvan de man bij I-vy Insight zei dat het zou zijn.

Ik was sinds het stadion van Fortuna Sittard alleen achtergebleven omdat de rest van de klas al terug was gegaan naar het busstation. Per toeval en op gevoel zijn we toen goed gelopen naar I-vy Outside.

Toen we hier aankwamen zagen we een groot survivalpark dat in het bos lag.

In het park aangekomen kon ik aansluiten bij een groep die al bezig was met een onderdeel van het park.

Dit onderdeel was een paal van zo’n 9 meter hoog waar we op moesten klimmen. Via een ladder kwamen we de eerste 2 meter omhoog. Daarna zaten er een soort van steuntjes in de paal vast waar je je aan vast kon pakken en op kon staan. Boven op de paal was een klein plateau waar je op moest klimmen en staan. Natuurlijk zat je bij het beklimmen van deze paal goed vast aan een touw zodat er niks kon gebeuren.

Na een ronde te hebben gekeken naar anderen die me voor gingen ben ik zelf in de paal geklommen. Toen ik stond te wachten tot ik aan de beurt was werd ik wel een beetje zenuwachtig omdat de rest die me voor was gegaan heel bang was en sommige halverwege niet meer verder durfde. Toen ik eenmaal op de ladder stond ging het eigenlijk best snel en makkelijk. De uitdaging voor mij zat vooral in het voorafgaande aan het daadwerkelijke uitvoeren. Ik heb me hier over een kleine angst heen gezet dat het eng en moeilijk zou zijn, en ik heb het gewoon gedaan en op me af laten komen.

IMAG1587

Hierna hebben we een onderdeel gedaan met een groot web waar we met de hele groep doorheen moesten. Dat opzich is niet zo moeilijk, maar we mochten de draden niet aanraken èn we moesten allemaal door een ander gat in het web.

Dit heeft me uitgedaagd om creatief te gaan denken. Ik en een groepsgenoot klommen als eerste door het web om vervolgens de rest van de groep door de gaten te tillen. Bij het helpen van anderen moest ik goed opletten dat ik zelf niet alsnog het web zou raken, want dan zou de hele groep opnieuw moeten starten.

Ook hebben we het onderdeel gedaan bij een grote toren, waarbij je met 3 personen via een touw één persoon omhoog moest tillen. Dit tillen gebeurde door van de toren af te lopen. Het was erg glad die dag door de modder die er lag, dus moest ik extra opletten dat ik niet uit zou glijden. Je hebt namelijk iemand aan de andere kant van het touw in de lucht die van mij afhangt. Wanneer ik uit zou glijden dan zou degene aan de andere kant naar beneden vallen. Hierdoor was het wel een taak die vertrouwen en lef van je eist. Uiteindelijk hebben we op elkaar vertrouwd en ging alles goed.

Al met al was het een vermoeiende, vernieuwende en erg leuke dag vol uitdagingen!

 

Dinsdag 10 december ’13:

Op dinsdag stond de LEF-Workshop op het programma. Deze werd op mijn school zelf gegeven door de LEF-Academy.

Om 13.00 uur begon de workshop. Allereerst hebben we kennis gemaakt met onze LEF docent van die dag. Hierna begonnen we gelijk met de eerste opdracht namelijk een staande ovatie geven en ontvangen. Een aantal van mijn klasgenoten mochten op een stoel komen staan midden in de kring van de andere leerlingen. Op het moment dat iemand op de stoel stond moest de rest een staande ovatie geven door uitbundig te juichen en klappen.

Na een deel van theorie en uitleg gingen we naar buiten. De LEF docent had een tafel en een stoel mee naar buiten genomen. De stoel werd op de tafel gezet en moest worden vastgehouden door 2 leerlingen. Aan het uiteinden moesten 8 andere leerlingen in 2 rijtjes van 4 gaan staan met elkaars handen vast. Op de stoel kwam nog een andere leerling te staan, en die liet zich naar achter vallen in de armen van de rest. Ik heb een aantal keer klasgenoten opgevangen. Deze opdracht vergde samenwerking, vertrouwen en lef. Zonder een goede samenwerking zou iemand kunnen vallen, zonder vertrouwen en lef zou iemand niet durven springen en/of vangen. Want het opvangen is ook een taak die verantwoordelijkheden met zich meebrengt. Als ik iemand niet vang is dat mijn schuld namelijk. Het opvangen ging goed doordat ik lef heb getoond en vertrouwen heb gegeven aan degene op de stoel.

LEF ACA

D LEF docent had 3 houten pijlen bij. Deze moesten met één kant op een houten plank gezet worden die vastgehouden werd door een klasgenoot, en de pijlpunt moest op de keel gezet worden. Wanneer dit gebeurd was moest degene met de pijl op zijn/haar keel een stevige stap naar voren zetten zodat de pijl zou breken.

Als afsluiting moest iedereen uit de klas een belofte doen aan de rest. Dit moest iets zijn wat ‘out of your comfortzone’ lag. Deze belofte moet voor 1 januari 2014 na zijn gekomen door iedereen. Zelf twijfelde ik al een week of anderhalf over een nieuw kapsel. Ik vond het een gaaf kapsel maar durfde het zelf niet zo goed te nemen. Dit lag dus out of my comfortzone en dit heb ik dus ook gekozen als belofte. Ondertussen heb ik het kapsel en ik ben blij dat ik het heb gedaan. Dat ik de belofte heb gemaakt in de klas heeft me geholpen om de knoop door te hakken en het te doen.

Het was weer een erg leuke middag waarin ik weer veel nieuwe ervaringen op heb gedaan en

 

Woensdag 11 december ’13:

Deze dag was ik vrij van school en had ik de tijd om even bij te komen van de eerste 2 dagen van de lifestyleweek. Ook had ik deze dag de tijd om alvast aan dit blog te werken en me voor te bereiden op de nog komende 2 dagen. Gelukkig stond het programma van de aankomende dagen ook in de studiegids. Deze dag heb ik met mijn groepje contact gehad waarmee ik de komende 2 dagen samen zou gaan werken. We hebben afgesproken om samen de treinreis te maken en op Tilburg Centraal af te spreken s’ochtends.

 

Donderdag 12 december ’13:

incheck donderdag

De wekker ging weer vroeg, om 06.45 uur om precies te zijn. Om 08.15 stapte ik de deur uit om weer naar de bus te lopen die me naar Tilburg Centraal zou brengen. Eenmaal onderweg naar Tilburg kreeg ik van een vriend te horen dat het treinverkeer in en rondom Den Bosch ontregeld was door een aanrijding. En Den Bosch was nou net waar ik heen moest met mijn groepje. Op Tilburg Centraal aangekomen bleek het gelukkig best mee te vallen. De trein die ik moest hebben was van een intercity veranderd in een stoptrein met 7 minuten vertraging. Wachtend op het perron kwamen mijn groepsgenoten die ook vanuit Tilburg vertrokken aangelopen. We moesten om uiterlijk 09.30 uur op Den Bosch Centraal ingecheckt zijn als groep d.m.v. een groepsfoto op Twitter. Om 09.17 kwamen we aan in Den Bosch en kwamen we de rest van mijn groep tegen. Hierna hebben we een groepsfoto laten maken door een voorbijganger.

Het doel van deze dag was het verzinnen van 5 opdrachten voor een andere groep die de volgende dag naar Den Bosch zouden komen. Andersom verzon die groep deze dag ook opdrachten voor mijn groep die we de volgende dag zouden moeten gaan uitvoeren in een andere stad. De opdrachten die we gingen verzinnen moesten in het teken staan van lef tonen.

opdrachten verzinnen

De opdrachten die we uiteindelijk voor de andere groep hebben bedacht waren:

 

Opdracht 1:

Stoelendans op het terras bij Brasserie TOP in het centrum van Den Bosch. Doe dit met minimaal 10 man, dus vraag mensen op straat om mee te doen.

Waarom vergt dit lef?: het is in het openbaar en andere mensen zien je. Ook moet je mensen die je niet kent aanspreken en overtuigen om mee te doen.

Wat bereik je ermee?: Je leert op voor jou onbekende mensen af te stappen en een gesprek aan te gaan/ iets te vragen. Ook leer je jezelf niet teveel van je omgeving aan te trekken. Haal de envelop voor de volgende opdracht op dezelfde locatie.

 

Opdracht 2:

Ga naar de H&M en trek een outfit uit de winkel aan. Loop naar de etalage voor het raam en maak er een paspoppen modeshow van. Show je outfit zo goed mogelijk zonder van je plek te stappen.

Waarom vergt dit lef?: je staat in het middelpunt van de aandacht, in het centrum.  Je verrast het publiek die het ziet, en maakt daarmee reacties los.

Wat bereik je ermee: Je laat mensen naar je kijken, dus je bent opengesteld aan gedachtes en beoordelingen van mensen. En daarom is het sociaal lef. Je leert hierdoor meer van jezelf bewust te zijn, in plaats van de omgeving.

 

Opdracht 3:

Ruilspel. In de envelop zit een aansteker, loop naar ruil deze in de stad en aan de deuren binnen een kwartier voor een zo groot mogelijk voorwerp. ( bewaar deze voor de volgende opdracht.)

Waarom vergt dit lef: je moet mensen aanspreken en overtuigen dat jij te vertrouwen bent en dat je iets kan teruggeven, niet iedereen doet dit. Dit is de uitdaging.

Wat bereik je ermee? Je kan makkelijker op mensen afstappen en daarmee verleg je je grenzen.

 

Opdracht 4:

Dit is in vervolg van het ruilspel. Je gaat op een centrale plek in het centrum staan en maakt muziek met de geruilde voorwerpen. Je creëert een mini-concert in feite.

Waarom vergt dit lef: Hierbij sta je ook centraal, en je doet iets wat nieuw voor je is, en waar je waarschijnlijk niet goed in bent.

Wat bereik je ermee: Je moet goed samenwerken om het goed te laten klinken. Nog belangrijker is dat je ook je slechte kwaliteiten laat zien maar dat niet uitmaakt maar dat loslaat en verder gaat.

 

Opdracht 5:

Begin een gesprek over een onderwerp met een vreemde op straat die je team je geeft ( dat onderwerp), dit kan van alles zijn. Vervolgens praat je hier 3 minuten over door. Dit doet elk teamlid.

Waarom vergt dit lef: Je gaat meestal stotteren en je voelt je onzeker, je moet dus improviseren om dit goed te laten verlopen. Ook zijn de reacties van de persoon waarmee je praat verrassend en moet je hiermee weer om kunnen gaan. Dit doe je niet elke dag en is dus een sociaal lef en innovatief lef.

Wat bereik je hiermee: Je moet snel denken en improviseren, maar je leert vooral dat het oke is om even de tijd te nemen om met een persoon te praten en dat het niet erg is als er stiltes vallen. Meestal zal iemand je ook aanvullen. Je verlegt je grenzen op een sociaal niveau.

 

Nadat de opdrachten door een ILS docent goedgekeurd waren moesten we deze in enveloppen stoppen. Deze enveloppen moesten klaargelegd worden voor de andere groep.

Als afsluiting van de dag heb ik met mijn groepje nog een kopje koffie gedronken in het DE café. Hier hebben we onze enveloppen met de opdrachten ook achtergelaten.

Ik denk dat ik en mijn groep een memorabele dag hebben kunnen creëren voor de andere groep met de opdrachten. Deze opdrachten lieten de groep die ze uit ging voeren hun grenzen verleggen op het gebied van lef. Ze moesten schaamte laten varen, nieuwe uitdagingen aangaan, met onbekenden contact leggen, samenwerken en op onbekenden vertrouwen. Het zijn spannende opdrachten waarbij er ook veel ruimte is voor plezier. Het onbekende ontdekken is naar mijn mening leuk in de vorm van deze opdrachten!

Aangekomen op Den Bosch Centraal hebben we ons weer uitgecheckt d.m.v. een groepsfoto. Dit keer was het er eentje met een extra persoon… de kerstman!

 

 uitcheck donderdag

Het was een erg leuke dag waarin ik nieuwe mensen heb leren kennen van binnen en buiten mijn opleiding. Ik ben uitgedaagd om creatief te denken bij het maken van de opdrachten. Ook was er soms lef voor nodig om op mensen en bedrijven af te stappen om te vragen of zij mee wilde werken aan een opdracht. Door dit te doen heb ik mijn grenzen verlegd.

 

Vrijdag 13 december ’13:

Deze dag ging ik de opdrachten uitvoeren die de andere groep op donderdag voor ons hadden verzonnen. Om 07.15 uur in de morgen stapte ik de deur weer uit richting de bus naar Tilburg Centraal. Vanuit daar zou ik weer samen met mijn groepsgenoten richting Haarlem afreizen waar onze enveloppen voor ons klaar lagen. De trein richting Den Haag Centraal vertrok om 07.55. Eenmaal aangekomen op Den Haag hadden we ongeveer een minuut om onze aansluiting te halen omdat de trein waar we in zaten wat vertraging op had gelopen. Jammer genoeg mistte we deze aansluiting en moesten we wachten op de volgende trein richting Haarlem. Gelukkig kwam deze niet heel veel later en kwamen we nog op tijd aan in Haarlem, waar de rest van mijn groepsgenoten stonden te wachten. Bij aankomst hebben we allereerst weer ingecheckt d.m.v. een groepsfoto op Haarlem Centraal.

incheck vrijdag

Één van mijn groepsgenoten was zo attent om de envelop alvast op te halen terwijl wij nog onderweg waren. In deze envelop zat de eerste opdracht, namelijk: Do the Ha(a)rlem shake! Deze moesten ik en mijn groep uitvoeren op de Grote Markt in Haarlem. Hierbij moesten we allemaal een apart kledingstuk aantrekken, we hadden als groep gekozen om mutsen op te doen.

opdracht 1

Deze opdracht vond ik zelf best eng om uit te voeren midden op een groot plein in de stad. Ik heb er best wel wat moed voor moeten verzamelen om de schaamte van me af te zetten en het uiteindelijk te doen. Na het uitvoeren viel er een hele last van mijn schouders. Ik heb er best wat lef voor getoond om het te doen ondanks mijn angst hiervoor. Ik heb mijn verstand op 0 gezet en bedacht dat de kans dat iemand me in Haarlem zou kennen nihil was.

De tweede opdracht konden we vinden in een brasserie op de Grote Markt. Hier moesten we onder het genot van een kopje koffie een praatje maken met wat 60+ers. Dit was een erg leuke opdracht waarin ik nieuwe mensen heb leren kennen. Met deze opdracht heb ik geleerd op onbekenden af te stappen en een gesprek met hen aan te gaan.

opdracht 2

De derde opdracht kregen we bij Grand Café XO, ook op de Grote Markt in Haarlem. In deze envelop zaten 5 lege kerstkaarten. De bedoeling van deze opdracht was om een kerstwens op de kaart te schrijven en deze aan een willekeurig persoon aan te bieden op straat. Dit lijkt makkelijk zou je denken, maar het bleek dat veel mensen iets achter onze kerstkaarten zochten. Ze dachten bijvoorbeeld dat we straatverkopers waren en dat zij moesten betalen. Uiteindelijk hebben we toch alle 5 de kaarten kunnen weggeven en een kerstwens kunnen verspreiden. Ook deze opdracht liet me op onbekende mensen afstappen en iets goeds te doen. Het voelde goed om dit te doen.

opdr 3

De vierde opdracht droeg de naam ‘Free hugs’. Oftewel, geef knuffels weg aan voorbijgangers. Dit was een iets lastigere opdracht voor mij omdat dit toch apart voelt. Normaal knuffel je alleen de mensen waar je om geeft en goed kent, en nu moest ik mensen die ik nog nooit eerder had gezien gaan knuffelen. De mensen uit Haarlem stonden ook niet bepaald open voor deze opdracht. Het duurde lang voordat de eerste knuffel gegeven werd in onze groep, en dat was met een promotiemedewerker die niet uit Haarlem kwam. Toen ik in een winkel een kerstmanpop zag staan heb ik deze een knuffel gegeven. Dit voelde toch nog een beetje vertrouwd aangezien ik gek op kerst ben! Het was wel even een drempel om de winkel binnen te stappen met de vraag of ik de kerstmanpop mocht knuffelen, dit vergde dus wel wat lef van mij. Ook in deze opdracht ben ik op onbekende mensen afgestapt met een ongemakkelijke vraag deze keer.

opdr 4

De vijfde en laatste opdracht was een ruilspel. We zijn begonnen met een stickervelletje en gingen hiermee op pad. Het was de bedoeling van de opdracht dat we minimaal 5 keer zouden ruilen tegen een groter voorwerp. Uiteindelijk zijn we geëindigd met een nieuwe ukelele gitaar en 2 zeepjes uit een zeepjeswinkel. Deze opdracht is dus goed gelukt al zeg ik het zelf! Persoonlijk vond ik dit de leukste opdracht van de dag. Niet alle winkeliers wilde meewerken en we kregen vaak te horen dat ze in Haarlem overspoeld werden met ruilspellen. Toch waren er ook een groot aantal winkeliers die erg enthousiast reageerden op ons ruilspel. In deze opdracht ben ik wederom op onbekenden afgestapt met de vraag of zij iets van hen wilde ruilen voor dat van ons. En met een stickervel is dat nogal een hele vraag vind ik persoonlijk, dus het vergde wel wat lef om daarmee op mensen af te stappen.

opdr 5

Na de laatste opdracht te hebben uitgevoerd hebben we de dag afgesloten en ben ik terug naar Tilburg gegaan.

 

Al met al was niet alleen deze dag, maar de hele week een enorm leuke week waarin ik mijn grenzen heb verlegd op het gebied van lef en durven! Doordat ik deze grenzen heb weten te verleggen is mijn kwaliteit van leven erop vooruit gegaan. Als je meer durft en je minder schaamt is het leven een stuk leuker in mijn ogen, dat heb ik in deze week geleerd. Ook als lifestyle professional is het belangrijk dat je lef hebt. Je wil als lifestyle professional het nieuwe en onbekende ontdekken en in werking zetten. Hiervoor is lef nodig, want je weet niet wat er kan gebeuren en of iets wel goed zal gaan. Doordat ik in deze week heb geleerd om te durven en lef te tonen kan ik dit meenemen in mijn toekomst als lifestyle professional en daarin toepassen.

 

Ik hoop dat je hebt genoten van deze blogpost, graag tot de volgende!

 

Jasper

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s